Opinie – ‘17 procent vrouwen in de automotive, laten we die olifant in de showroom blijven benoemen’

Opinie – ‘17 procent vrouwen in de automotive, laten we die olifant in de showroom blijven benoemen’

Vrouwen in de automotive worden nog steeds als uitzondering gezien. Tijd om dat te doorbreken, schrijft Stefanie van Dijk-Meenink. De olifant in de showroom verdwijnt niet vanzelf. Zolang we doen alsof vrouwen een zeldzaamheid zijn, blijft de instroom moeizaam en de uitstroom hoog.

Loop een gemiddelde showroom of werkplaats binnen en je ziet het meteen: de verhouding tussen man en vrouw is scheef. Toch doen we vaak alsof dat ‘gewoon zo is’, alsof vrouwen in de branche een uitzondering zijn. Maar is dat wel normaal? Of is het een blinde vlek die we zelf in stand houden?

Om te beginnen de cijfers. Ondanks alle aandacht voor diversiteit en het belang van meer gebalanceerde teams, blijft het aandeel vrouwen in de automotive steken rond de 17 procent. In managementposities en technische functies zijn de cijfers nog lager. Dat wringt, zeker in een branche die kampt met personeelstekorten en volop in beweging is.

Vrouwelijke medewerkers worden nog te vaak gepresenteerd als iets bijzonders. Juist dát werkt averechts: het versterkt het beeld dat vrouwen ‘niet thuishoren’, waardoor de drempel voor instroom hoger wordt.

Quota: noodzakelijk kwaad of tijdelijke duw?

De discussie over quota duikt al snel op. Zijn ze de oplossing? Uiteindelijk willen we de best man óf best woman for the job. Tegelijk laten onderzoeken zien dat zonder quota of concrete doelstellingen weinig verandert. Quota zijn geen wondermiddel, maar kunnen een zet in de goede richting geven. Zolang de cultuur niet meebeweegt, blijft het papier.

De businesscase is glashelder

Bedrijven die een betere afspiegeling vormen van de samenleving, blijken innovatiever, succesvoller en aantrekkelijker als werkgever. Bovendien: ruim 60 procent van de autokopers is vrouw. Hoe geloofwaardig ben je als sector als dat niet terug te zien is in je eigen teams?

„Ruim 60 procent van de autokopers is vrouw. Hoe geloofwaardig ben je als sector als dat niet terug te zien is in je eigen teams?”

De sleutel ligt dus niet alleen bij meer instroom, maar bij de manier waarop we naar vrouwelijke collega’s kijken: van “bijzonder” naar vanzelfsprekend.

Oplossingen

Stop met vrouwen neerzetten als iets aparts; maak positieve rolmodellen zichtbaar. Niet om te laten zien hoe uitzonderlijk ze zijn, maar hoe normaal en waardevol hun bijdrage is. Een vrouwelijke technicus, verkoper of manager moet niet meer het nieuws van de dag zijn, maar een herkenbaar voorbeeld voor anderen.

Het grootste probleem is dat het vaak niet bespreekbaar is. Iedereen heeft ‘inclusiviteit en diversiteit’ soms liever niet op de agenda, terwijl het wél moet om zakelijk succesvol te blijven. Zolang we er niet over praten, blijft het een probleem.

Een andere sleutel is verbinding. Vrouwen die elkaar weten te vinden, kennis delen en elkaar versterken, zorgen voor een vliegwieleffect. Een sterk netwerk biedt steun, inspiratie en zichtbaarheid. Het maakt de weg makkelijker voor nieuw talent en voor collega’s die aarzelen om de volgende stap te zetten.

Olifant in de showroom

De olifant in de showroom verdwijnt niet vanzelf. Zolang we doen alsof vrouwen een zeldzaamheid zijn, blijft de instroom moeizaam en de uitstroom hoog. Rolmodellen zoals Corine Riem Vis (managing director Stellantis) laten zien dat het anders kan: zij werkt met een gebalanceerde kandidatenpool (bijv. twee mannen, twee vrouwen) en heeft zo’n 35 procent vrouwen in haar team. De keuze blijft op de beste kandidaat vallen, maar de selectie start inclusiever.

Dit zijn oplossingen waar we onze ogen niet voor moeten sluiten. Zonder lef en de wil om het gesprek te voeren, wordt een hoger percentage vrouwen nooit realiteit. Laten we de olifant in de showroom elke dag benoemen, en vrouwen in de automotive niet zien als zeldzaamheid, maar als cruciale krachten voor succes.